Door Ingrid Wolsing op 8 januari 2016

‘Hulp bij het huishouden’ blijft zorgelijk dossier

De kerstbomen zijn al weer opgeruimd en het nieuwe jaar is begonnen. 2015, het jaar van de transities, is afgesloten. Het is al weer een jaar gelden dat de gemeenten verantwoordelijk werden voor een groot deel van de zorg voor haar inwoners. Dit was een van de grootste decentralisaties voor gemeenten ooit.

Het was een erg spannend jaar en als ik nu terug kijk zijn er zaken waar ik trots op ben, maar ook zaken waar ik minder trots op ben. Om maar met het laatste te beginnen: de hulp bij het huishouden. Dat heb ik echt als buikpijndossier ervaren en heb ik regelmatig van wakker gelegen. Een forse bezuiniging (40%), nieuwe regels, een groeiende doelgroep, dreigende tekorten op de begroting, vervelende berichten in de krant…. En dat alles met betrekking tot een kwetsbare groep. Gesprekken met beleidsambtenaren, met collega’s, adviseurs, met de vakbond, met mensen van de SP, staatssecretaris en zo kan ik nog even doorgaan. Uiteindelijk hebben we het beleid kunnen vast stellen en is alles formeel afgehandeld. Maar het blijft een lastige materie die volgens mij niet naar ieders tevredenheid valt op te lossen. Hoe kun je met minder budget een groeiend aantal ouderen langer zelfstandig laten wonen? Daarbij ook nog rekening houdend met de werkgelegenheid en een goede uitbetaling van de mensen die het werk doen. Alle partijen die ik hierover spreek en heb gesproken hebben gelijk, maar niemand is nog met een overall oplossing gekomen. Vanuit Den Haag komt ook geen eenduidig antwoord. Wel af en toe wat extra geld, zoals bijvoorbeeld voor de Huishoudelijke Hulp Toelage, maar dit zet allemaal geen zoden aan de dijk. Is geen structurele oplossing voor het probleem. En dan hoor ik niemand over het feit dat wij als gemeente ongeveer 20 euro per uur betalen aan de organisaties, maar dat degene die het werk doen er minder dan 10 euro aan over houden! Laten we daar eens wat aan gaan doen. Ook in 2016 zal dit blijven spelen en zal er, volgens mij, geen goede oplossing voor komen. Maar ik blijf hopen.

Ingrid Wolsing

Ingrid Wolsing

Woont: In Didam   Krijgt energie van: Enthousiaste mensen die zich inzetten voor een ander en hun omgeving.   Sterk in: Het organiseren van samenwerking en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden.   Motto: Betrokkenheid bij elkaar en bij de samenleving en dan vooral bij de mensen die het moeilijk hebben.   Vrije tijd: In mij

Meer over Ingrid Wolsing