Door André Menting op 9 november 2014

Ook de ‘gewone’ Montferlander heeft een stem!

In dagblad De Gelderlander stond gisteren een opiniestuk met als titel ‘Roer moet om in Montferland’, en als subtitel ‘Raad moet meer opkomen voor kwetsbare inwoner die niet naar vergadering komt om te protesteren’. Een kritisch stuk, maar wel één die de vinger op de zere plek legt wat mij betreft.

Het is, met name in verkiezingstijd, voor aspirant-raadsleden heel verleidelijk om beloften te doen dat scholen en zwembaden open blijven, dat sportclubs kunstgrasvelden krijgen, dat carnavalsverenigingen worden getrakteerd op bouwhallen en dat verenigingen in de bezuinigingen worden ontzien. Ook ná verkiezingstijd blijven veel partijen deze beloften in woord stand houden, vaak onder druk van hun georganiseerde achterban. Maar hoe reëel is dat? Wie zich enigszins verdiept in de huidige en toekomstige financiële situatie van onze gemeente kan niet anders concluderen dan dat soberheid op zijn plaats is. Dat betekent niet dat geen enkele belofte waar gemaakt kan worden. Maar dat betekent wel dat de keuze om een zwembad open te houden betekent dat een aantal andere beloften niet waargemaakt kan worden. Die afweging moet wat mij betreft zorgvuldig gebeuren. De stukken die ten grondslag liggen aan de kerntakendiscussie vormen een goede basis om weloverwogen keuzes te maken.

Bij het maken van die keuzes is het van groot belang om de mening en belangen van de individuele en georganiseerde bewoners mee te nemen. Maar wat mij betreft heeft degene die het hardste roept (via inspraakreacties, krant, internet en social media) niet altijd het grootste belang. Want ook de mensen die zich niet of nauwelijks laten horen hebben een groot belang: de mensen die lid zijn van een zang- of muziekvereniging en daarmee de cultuur in de kleine kernen in stand houden, de mensen die afhankelijk zijn van jeugdzorg, WMO en bijstand, mensen die genoodzaakt zijn gebruik te maken van voedsel- en kledingbank en de kinderen, ouderen en jongeren die voor hun ontwikkeling en contacten de noodzakelijke kennismaking met sport, cultuur en sociale samenhang afhankelijk zijn van de activiteiten die in gemeenschappelijk verband worden georganiseerd.

Als PvdA-er probeer ik zoveel mogelijk ook de mening mee te laten wegen van mensen die hun stem níet verheffen. Maar dat betekent niet dat er geen pijnlijke keuzes gemaakt moeten worden. De beschikbare gelden voor WMO, Jeugdwet en Participatie vanuit het Rijk zijn zeer beperkt. Vanuit de gemeentelijke financiën zijn daar niet zomaar grote bedragen aan toe te voegen. Tenzij we zwembaden en dorpshuizen sluiten, de geldkraan voor sport- en culturele verenigingen helemaal dichtdraaien en de openbare ruimte niet meer gaan onderhouden.
Kortom, het wordt de komende jaren nog een moeilijke discussie met pijnlijke keuzes. Noodzakelijk en onontkoombaar.

Lees het opiniestuk van De Gelderlander via Artikel opinie Gelderlander 8 nov 2014

 

André Menting

André Menting

  Woont in: Stokkum in een voormalig café aan de Kastanjelaan. En vroeger in Didam aan de Leliestraat met uitzicht op de voormalige boerderij met weiland en boomgaard van Fierkens, het tegenwoordige Lockhorstpark. Mijn ouders zijn geboren en getogen in Nieuw-Dijk.   Wat breng ik mee: Ik luister naar mensen en leg verbindingen. Alleen sámen

Meer over André Menting