Door Ingrid Wolsing op 30 januari 2017

Ouderen hebben een rol in onze samenleving!

In de wereld zijn vijf zogenaamde ‘Blue Zones’. Dat zijn gebieden waar de inwoners gemiddeld 90 tot 100 jaar leven. Ze leven niet alleen langer, maar zijn ook gezond, gebruiken geen medicijnen en kennen geen invaliditeit. Het bijzondere hieraan is dat deze vijf gebieden verspreid liggen over de wereld. Er is onderzoek gedaan naar de overeenkomsten tussen deze gebieden en daar kwamen een negental punten uit. Het voert te ver om deze allemaal nu hier te noemen, maar in het kort kwam het er op neer dat de inwoners in Blue zones weinig stress ervaren, hun geluk delen met familie, het gevoel van doel hebben in hun bestaan en dit gaat gepaard met een gezonde dosis spiritualiteit en voldoende slaap.

Ik moest aan deze Blue zones denken toen ik de resultaten hoorde van een onderzoek dat Menzis heeft gedaan onder ouderen.

De onderzoeksvraag op zich was niet zo bijzonder, maar wel de wijze waarop deze is uitgevoerd. Onderzoekers zijn 24 uur met (kwetsbare) ouderen opgetrokken om zo te ervaren en te horen wat echt belangrijk is voor deze groep mensen als het gaat om zorg.

De uitkomsten van dit onderzoek vond ik opvallend. Mijn eerste gedachte was dat mensen meer zorg het meest belangrijk zouden vinden. Dat was niet zo. Voor de mensen was het rekening houden met hun identiteit: kunnen zijn wie je bent en rekening houden met wat ‘ik’ wil, het meest belangrijk. Die stond met stip bovenaan, direct gevolgd door het hebben van een betekenisvol leven. ’s Morgens wakker worden en een doel hebben om op te staan.

En daar komt de overeenkomst met de Blue zones. Ook daar werd duidelijk dat mensen, om gelukkig en gezond oud te worden, naast gezond eten, minder stress en meer dagelijkse beweging, het hebben van een doel en het vinden van gelijkgestemden nodig hebben.

In Nederland zijn we veel te snel geneigd om, als mensen zorg nodig hebben, dit dan maar over te nemen. Terwijl zelf werkzaamheden in en om het huis doen belangrijk is voor dagelijkse beweging .  Er zijn al goede voorbeelden als het gaat om, ondanks beperkingen, een deel van het huishouden zelf te doen. Een ergotherapeut of fysiotherapeut kan daarbij behulpzaam zijn om die middelen ook goed te leren gebruiken.  Ook het voorbeeld van een AH-filiaal vind ik  leuk.  Voorheen brachten zij de boodschappen bij ouderen aan huis, maar hadden bedacht dat het veel leuker zou zijn als mensen zelf de boodschappen nog zouden kunnen doen. Dus nu worden de mensen opgehaald om vervolgens de boodschappen te doen en daarna worden ze weer thuisgebracht.

Wat we veel te weinig doen is ouderen daadwerkelijk betrekken bij de samenleving. Ze vragen om echt mee te doen. Dat kan ook prima als je oud en minder fit bent. Maar dat gaat niet vanzelf. Ik vind dat de gemeente daar een faciliterende rol in heeft. Dat kan onder andere door ouderen actief te werven voor vrijwilligerswerk (bij een andere oudere op visite gaan, voorlezen op school of in de kinderopvang …….), maar ook door een ouderenfysiotherapeut in te zetten om ouderen nog zelf in en om het huis zelf kleine klussen te laten doen. Dat is volgens mij geen besparing, maar dat moet ook geen doel zijn. Wat het wel oplevert is dat je ouderen een betekenisvol leven kunt geven en ze in beweging houdt. Want ook ouderen hebben een rol in onze samenleving, ook al vergeten wij dat soms!

Ingrid Wolsing

Ingrid Wolsing

Woont: In Didam   Krijgt energie van: Enthousiaste mensen die zich inzetten voor een ander en hun omgeving.   Sterk in: Het organiseren van samenwerking en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden.   Motto: Betrokkenheid bij elkaar en bij de samenleving en dan vooral bij de mensen die het moeilijk hebben.   Vrije tijd: In mij

Meer over Ingrid Wolsing